بازپخت یک فرآیند عملیات حرارتی فلز است که در آن فلز به آرامی تا دمای معینی گرم می شود، برای مدت زمان کافی نگهداری می شود و سپس با سرعت مناسب سرد می شود. عملیات حرارتی بازپخت به بازپخت کامل، بازپخت ناقص و آنیل تنش زدایی تقسیم می شود. خواص مکانیکی مواد آنیل شده را می توان با تست کشش یا تست سختی آزمایش کرد. بسیاری از فولادها در حالت بازپخت و عملیات حرارتی عرضه می شوند. سختی فولاد را می توان با سختی سنج Rockwell برای تست سختی HRB آزمایش کرد. برای صفحات فولادی نازک تر، نوارهای فولادی و لوله های فولادی جدار نازک، می توان از سختی سنج راکول سطحی برای تست سختی HRT استفاده کرد.
هدف از بازپخت این است:
① بهبود یا حذف عیوب مختلف ساختاری و تنش پسماند ناشی از فولاد در فرآیند ریخته گری، آهنگری، نورد و جوشکاری و جلوگیری از تغییر شکل قطعه کار و ترک خوردگی.
② قطعه کار را برای برش نرم کنید.
③ دانه را اصلاح کنید و ساختار را بهبود بخشید تا خواص مکانیکی قطعه کار بهبود یابد.
④ ساختار را برای عملیات حرارتی نهایی (کوئنچ، تمپر) آماده کنید.
فرآیندهای بازپخت رایج عبارتند از:
① کاملا آنیل شده. برای اصلاح ساختار درشت فوق گرم با خواص مکانیکی ضعیف پس از ریختهگری، آهنگری و جوشکاری فولاد متوسط و کم کربن استفاده میشود. قطعه کار را تا دمای 30-50 درجه بالاتر از دمایی که در آن تمام فریت ها به آستنیت تبدیل می شوند گرم کنید، برای مدتی نگه دارید و سپس به آرامی با کوره خنک شوید. در طول فرآیند خنکسازی، آستنیت دوباره تغییر شکل میدهد که میتواند ساختار فولادی را نازکتر کند. .
② بازپخت کروی. برای کاهش سختی بالای فولاد ابزار و فولاد بلبرینگ پس از آهنگری استفاده می شود. قطعه کار تا 20-40 درجه بالاتر از دمایی که در آن فولاد شروع به تشکیل آستنیت میکند، گرم میشود و پس از حفظ حرارت به آرامی سرد میشود. در طی فرآیند خنکسازی، سیمانیت لایهای در پرلیت کروی میشود و در نتیجه سختی آن کاهش مییابد.
③ بازپخت همدما. برای کاهش سختی بالا برخی از فولادهای ساختاری آلیاژی با محتوای نیکل و کروم بالا برای برش استفاده می شود. عموماً ابتدا تا ناپایدارترین دمای آستنیت با سرعت نسبتاً سریع سرد می شود و آستنیت برای مدت مناسبی به تورتنیت یا سوربیت تبدیل می شود و سختی را می توان کاهش داد.
④ تبلور مجدد آنیل. برای از بین بردن پدیده سخت شدن (افزایش سختی و کاهش پلاستیسیته) مفتول ها و ورق های فلزی در هنگام کشش سرد و نورد سرد استفاده می شود. دمای حرارت معمولاً 50 تا 150 درجه کمتر از دمایی است که در آن فولاد شروع به تشکیل آستنیت می کند. تنها به این ترتیب می توان اثر سخت شدن کار را از بین برد و فلز را نرم کرد.
⑤ بازپخت گرافیتی. از آن برای تبدیل چدن حاوی مقدار زیادی سمنتیت به چدن چکش خوار با پلاستیسیته خوب استفاده می شود. عملیات فرآیند به این صورت است که ریخته گری را تا حدود 950 درجه گرم می کنند، آن را برای مدت زمان مشخصی نگه می دارند و سپس آن را به درستی خنک می کنند تا سمنتیت تجزیه شود و گرافیت فلوکولنت تشکیل شود.
⑥ بازپخت انتشار. برای همگن کردن ترکیب شیمیایی ریخته گری آلیاژی و بهبود عملکرد آنها استفاده می شود. روش این است که ریخته گری را تا بالاترین دمای ممکن بدون ذوب گرم می کنیم و آن را برای مدت طولانی گرم نگه می داریم و پس از انتشار عناصر مختلف در آلیاژ تمایل به توزیع یکنواخت به آرامی خنک می کنیم.
⑦ بازپخت تسکین استرس. برای کاهش تنش داخلی ریخته گری فولاد و قطعات جوش داده شده استفاده می شود. برای محصولات آهن و فولاد، 100 تا 200 درجه کمتر از دمایی است که در آن آستنیت پس از گرم شدن شروع به تشکیل میشود و تنش داخلی را میتوان با خنک کردن هوا پس از حفظ گرما از بین برد.
به عنوان یک تولید کننده حرفه ای محصولات فولادی، Jiangsu New Heyi Machinery Co., Ltd بیش از 20 سال تجربه دارد، میله سخت شده القایی، میله فولادی میکرو آلیاژی، شفت کروم و میله توخالی هیدرولیک نیز محصولات فروش داغ ما هستند، اگر سوالی دارید، لطفا برای ارتباط با ما راحت باشید.
